Anderhalf jaar in een bericht

14 October 2014

Veel gebeurd en veel gevlogen

Nieuw Scherm

In de zomer van 2013 kreeg ik mijn nieuwe scherm, de Swing PowerPlay Scorpio 26. Dit is een reflex scherm, dat aanmerkelijk sneller vliegt, dan zijn broertje de Sting. Hij zet heel makkelijk op en land nog makkelijker.

Het opzetten is wel even wennen. Het scherm heeft de neiging iets door te schieten. Bij een achetrwaartse start komt het scherm ook echt helemaal boven je te staan, anders dan bij de Sting. Dat is echt even wennen en bij hardere wind was dat in het begin echt even wennen. Bij een voorwaartse start, ook met weinig wind, hoef je nauwelijks de A’s uit de drukken.

Bij het landen kom je, zeker als er geen wind staat, echt hard aanvliegen. De snelheid is er helemaal uit te trekken/flaren.

De vliegsnelheid zit bij trimmers dicht al rond de 43km/u. Met d etrimmers open komt daar zo 8-10km/u bij. Je hebt nauwelijks meer vermogen nodig bij trimmers tot half open.

69 jaar Market Garden

In het weekend van 20/21 september was de herdenking van 69 jaar operatie Market Garden, de slag om de brug bij Arnhem.

Paramotorvliegers waren weer in groten getale aanwezig.

Bekijk de video:

Nieuwe motor

Ik heb een aantal problemen met mijn Simonini gehad, waardoor ik ook een paar keer buiten gestaan heb.

Tweemaal een lager breuk gehad. De eerste was wederom een big-end lager breuk. We hebben toen de motor behoorlijk gereviseerd. Te snel daarna liep de pistonpinlager vast. Ik was er klaar mee. Samen met de importeur zijn we tot een goede oplossing gekomen. Inmiddels (oktober 2014) staat er alweer 48 uur op mijn nieuwe Fresh Breeze ThoriX 130 (Polini). Een heerlijke motor en een echt fijn zittend harnas met lage ophanging. De motor heeft een vrijloop en een flashstarter. Hij verbruikt ongeveer 4 liter per uur en dat is met mijn gewicht heel netjes. Door het snelle scherm kan ik echt grote afstanden vliegen. Het record staat nu op 109km, maar dat is zo te verbeteren.

70 jaar D-Day

Nadat ik in juni 2013 in Normandie geweest was waren de plannen alweer gemaakt om terug te keren in juni 2014. In 2014 zouden de herdenkingen groots aangepakt worden. Het zou dan immers 70 jaar geleden zijn, dat de invasie plaatsgevonden had. De kans, dat we nog veterenanen zouden ontmoeten was nog groot, vijf jaar later bij een eventuele 75e herdenking alweer een stuk kleiner.

We zijn er geweest en hebben een aantal veteranen gezien, gesproken en de handen geschud.

Kijk hieronder naar de 22 min durende video.

Elsefly

Eind september werd Elsefly weer georganiseerd. De lokatie was nu “Oldebroek”.

Het weer was prachtig, de organisatie zat weer goed in elkaar. Er kwamen zeer veel vliegers op het evenement af: 58 paramotorvliegers. Helaas stond de wind net uit de verkeerde hoek, waardoor het weiland in de breedte gebruikt moest worden. Dat gaf wat beperkingen, met name voor de trikes. Het was maar goed, dat Pascal voor de zondagsrust gekozen had. Op zaterdag werd er al meer gestart en geland dan op Schiphol.

Blog

Het plan is om deze blog weer wat vaker bij te gaan houden.

Veel vlieg- en leesplezier,

Frank

Ik loop hopeloos achter

13 October 2014

Zojuist deze blog, technisch gezien dan, helemaal ge-update. Aan de buitenkant merk je daar overigens helemaal niets van van.

Het wordt weer eens tijd om ook inhoudelijk aan de slag te gaan.
Het laatste bericht was van juni 2013.
Inmiddels alweer veel gevlogen, op veel plaatsen geweest, waaronder wederom in Normandie, de herdenking op de Ginkelse heide, Elsefly en meer.
Inmiddels ook een nieuwe motor gekocht (Fresh Breeze ThoriX 130 (Polini) met de lage ophanging. Samen met mijn, ook nieuwe scherm (Swing PowerPlay Scorpio 26) is het een ideale combinatie.
Het scherm vliegt een stuk harder, maar ik heb nauwelijks meer mogen nodig.
Ideaal dus voor het vliegen van tochten.

Later meer!

Groetjes,
Frank

Vliegen boven D-Day stranden

15 June 2013

Normandie, 5-8 juni 2013
We hebben een beroerd voorjaar achter de rug. Het was koud en er was veel wind.

Een lang gekoesterde wens was om ooit de D-Day stranden in Normandie te bezoeken.
Dit jaar had ik mijn zomer vakantie in juni. Twee paramotorvrienden wilden ook graag naar Normanidie en de vierde sloot al snel aan.

Tegenwoordig kun je via internet een trip als deze goed voorbereiden. We hadden via Google Earth en internet sites twee campings in en bij Arromanches-les-Bains gevonden. Uiteindelijk sprak de camping net buiten het dorp ons het meeste aan.
Op 4 juni zijn we daar laat aangekomen. Op 5 juni hebben we eerst een bezoek gebracht aan Arromanches om vervolgens in de loop van de middag richting het westen, Omaha Beach, te rijden. We hebben aan de kust bij Colleville-sur-Mer een prachtig stuk grasland direct aan het strand gevonden. Er waren daar nauwelijks mensen, dus een ideale stek om op te stijgen en te landen.
Er zat ons wel iets tegen, de hele harde koude noorden wind. In de loop van de avond leek de wind iets te gaan liggen. Erwin briefde ons op de mogelijkheden om te gaan soaren langs de kliffen.
Hij legde ons ook uit, dat deze wind heel laminair was en dat we nauwelijks op turbulentie hoefde te rekenen. Als je je scherm veilig en goed op kunt zetten en ermee ook goed tegen de wind in kon lopen, dan zou het vliegen een peuleschil zijn.
Hij had niets gelogen, integendeel. Het viel juist reuze mee. Nog nooit zo zuinig gevlogen. Na 1.40u had ik pas 3 1/2 liter verbruikt tegen normaal het dubbele.

Helaas hebben we geen extra vluchten meer kunnen maken.
Het voordeel was wel, dat we daardoor heel veel hebben kunnen bezoeken. Het is een prachtige week geworden, waarin we heel veel indrukken gekregen hebben en ook te verwerken gekregen hebben.
In de video zie je me een stukje laag over Omaha Beach vliegen. In het eerste uur van de inavsie zijn op dit strand zo’n 2000 Amerikaanse soladten omgekomen. Dat gaat niet in je koude kleren zitten als je er laag overheen vliegt.

Hieronder een plaatje van Omaha Beach, verdeeld in sectoren. Het plaatje is te klein om het goed te zien. Klik op het plaatje om een groter polaatje in een nieuw venster te openen.

De video

Normandie 2013 from Frank Moorman on Vimeo.

Veel vlieg- en kijkplezier,

Frank

Wintervliegen in de sneeuw

20 December 2012

Stichtsekant, 8 december 2012
Paramotors in de Sneeuw

Op 6 december werd er een weer-waarschuwing voor 7 december uitgegeven. Het zou enorm gaan sneeuwen, voor Nederlandse begrippen dan. Code Oranje.
Uiteindelijk kreeg Nederland een mooie witte laag, van chaos was absoluut geen sprake. Nou ja, in de ochtend waren er enorme files en Schiphol had flink last van de sneeuw.

8 december zou een mooie vliegdag worden. Weinig wind, veel zon, ideale omstandigheden. Rob, Tom, Menno en ik zouden om 10.30u op onze vliegstek zijn.

Oeps, mist…
Ik parkeer de auto even aan de zuidzijde om de windrichting en daarmee de start lokatie te kunnen bepalen. Na een minuut of vijf zag ik een paar auto´s aan de overkant staan. De mist trok dus al iets op, maar vliegbaar was het zeker nog niet.

Alles klaargezet en wachten op goed zicht. Dat kwam na een uurtje al.
Soms heb je van die dagen dat het even niet wil lukken. Mijn eerste starts gingen mis. Eerst kwam het scherm heel erg scheef op, toen drukte mijn A-riser tijdens het opzetten mijn motor weer uit (dat gebeurt vaker. De riser komt dan bij het opzetten van het scherm tegen de “stop” knop.). Vervolgens had ik een hele onstabiele start, waarbij bleek, dat mijn linker tip naar beneden bleef hangen. Lijnen in de knoop? Na loskomen meteen geland. De les was dus, dat je alleen doorstart als je zeker bent dat alles goed is.
Ik ben net achter het veld in een akker geland, die omgeploegd was. Ondanks het zeer oneffen terrein ging het neerzetten uiterst beheerst. Ook weer een les, dat je op “vreemd” terrein dus goed kunt landen.
Ik stond wel aan de verkeerde kant van de sloot. Om een lang verhaal kort te maken, met de hulp van anderen was ik zo weer terug aan de goede kant. Ik was niet zo blij, dat ik me winters aangekleed had, inclusief een electrisch vestje.
Terug op de startplek stond ik letterlijk te dampen van het zweet.

De volgende start ging weer niet goed, weer de stop knop. Om gek van de worden.
Uiteindelijk ging het goed. Een mooie start en op naar Loosdrecht waar ik foto’s wilde maken voor de Kerstkaart. Dat is gelukt.
Ik had twee GoPro camera’s bij me en mijn Canon 350D met een 18-270 lens.

Na een kleine anderhalf uur was ik weer terug. De rest was naar een andere vliegstek in de Flevopolder gevlogen. Snel geland, getankt en weer opgestegen. Mooi start! Koersje oost-noord-oost naar de andere stek. Daar aangekomen gingen Rob en Menno al de lucht in. Tom bleek al weg te zijn.
Heerlijk een stukje samen gevlogen en mooie opnames gemaakt.

Na de landing keken we even op onze horloges. Er was nog tijd voor een kort vluchtje. Die hebben we dan ook gevlogen. Vijf minuten voor het einde van de Uniforme Daglicht Periode stonden we heel voldaan weer aan de grond.
Mijn “grand total” aan paramotorvlieguren was inmiddels ook door de 250 gegaan.

Een fantastisch vliegdag, waar we nog vaak aan terug zullen denken.
Kijk hieronder naar de beelden.

Wintervliegen in de sneeuw from Frank Moorman on Vimeo.

Groetjes,

Frank

Ik lig hopeloos achter

5 October 2012

5 oktober 2012, Toronto
Alsof er maanden niets gebeurd is met mijn paramotor activiteiten. Het tegendeel is waar. Ik heb “tussendoor” inderdaad erg weining gevlogen, maar wel op drie hele mooie evenementen. Van alle evenementen heb ik een video in elkaar gezet. Deze keer weinig tekst, maar lekker veel beeld materiaal.

Basse-Ham, Mondiaal Paramotor evenement in Frankrijk

Een prachtig en gezellig vliegevenement in een fantastisch mooie vliegomgeving.
Zo’n 600 paramotorvliegers uit vele landen hadden zich ingeschreven. Vrijwel alle bekende merken waren op de “beurs” aanwezig. Het Nirvana team zorgde voor spectaculaire vliegdemonstraties.
Er waren opvallend veel Nederlandse vliegers aanwezig.
Jammergenoeg vindt dit evenement maar eens in de twee jaar plaats.

Basse-Ham 2012 from Frank Moorman on Vimeo.

Elsefly 2012

Eindelijk ging Elsefly, na tweemaal uitegsteld te zijn geweest door. Pascal van Diermen had het tot in d epuntjes geregeld. Er was zelfs rekening gehouden met de zondagsrust. De bewoners gaven echter aan, dat het vliegevenement geen verstoring van de zondagsrust met zich meebracht. Volgend jaar kunnen we het hele weekend van dezelfde locatie gebruik maken.
Dit jaar vlogen we (alleen met paramotors) op zondag vanaf een locatie bij Hoonhorst, op de nadere dagen werd door alle deelnemers vanaf een locatie tussen Zwolle en hasselt gevlogen.

Elsefly 2012 from Frank Moorman on Vimeo.

Ginkelse heide, vlagvliegen bij de herdenking van operatie “Market Garden”
De organisatie vooraf stond voornaelijk in het teken van hoe krijgen we alles milieu technisch rond. Het hele gebied is een natuurgebied (Natura 2000) en dat zorgt per definitie voor knelpunten. Deze moeten opgelost worden en dat is in goed overleg gelukt.

Op vrijdagmiddag hebben we een aantal vluchten gemaakt, waaronder een vlucht met meerdere paramotors naar de John Frost brug.
Op zaterdagochtend waren we vroeg uit de veren. Tot 07.15u regende het en daarna begon het op te klaren. We hebben uiteindelijk met 15 paramotors deelgenomen aan het vlagvliegen. We kregen veel positieve reacties.
Om 09.25u moesten we weer aan de grond staan. Binnen een paar minuten stond iedereen op tijd aan de grond. We wilden tot het laatste moment met de vlaggen eer betonen.

Vlagvliegen Ginkelse heide 22 sept 2012 from Frank Moorman on Vimeo.

Een ballon…

6 June 2012

5 juni 2012, Paramotors en ballon landen op hetzelfde terrein.
Normaal gesproken is het Rob, die de SMS actie opstart om samen te gaan vliegen. Het weer was nog niet geweldig, maar dat leek het wel te worden. Vandaar, dat ik de “mannen van Almere” een SMS stuurde.
Uiteindelijk waren we met alle vijf aanwezig. Niet tegelijk, maar we waren er wel.
Het plan was om tegen de wind te gaan vliegen. Dat was dus in de richting aan Barneveld/Lunteren. Even kijken of onze snorvliegvrienden daar actief waren.
Met vier vliegers zijn we gestart en aan de vlucht begonnen. Het was volledig stil in de omgeving van Barneveld. Op de radio hoorden we wel een andere vlieger. Ze bleken bij Deventer te vliegen. Een aardig eindje uit de buurt. Één van de vliegers was Gertjan, met wie ik via het forum contact heb. Erg leuk om op deze manier even contact te hebben.

Op de terug weg zag ik een ballon varen, waarvan ik vermoedde, dat onze paden wel eens zouden kunnen kruisen. We waren al een poos in de lucht, dus we hadden niet echt heel veel tijd.
Mijn vermoeden klopte als een bus. Heerlijk rond de ballon gevlogen. De passagiers en de ballonvaarder, een dame, zwaaiden naar me. Ze vonden het dus prima. We vlogen in de buurt van spakenburg.
Na een paar rondjes ben ik door gevlogen naar het veld.

Toen ik geland was stond er twee uur op de teller.
Ik zag na de landing, dat de ballon recht naar ons toekwam. Menno, die als vijfde en laatste gearriveerd was hing nog in de lucht. Ik wilde ook meteen terug de lucht in. Even de preflight aan mijn motor gedaan…..speling op de as….hmmmm. Toch maar even aan de grond blijven.
De ballon landde op ons veld. Wat een toeval en wat geweldig. Meteen naar de ballon gelopen en kennis gemaakt met de ballonvaarder, de instructeur, de twee passagiers en de ophaalploeg, die uit één persoon bestond.

De mannelijke passagier, Jan Willem, was 50 geworden en dit was zijn kadootje. Hij heeft diverse foto’s gemaakt. Hieronder twee hele mooie foto’s, die hij gemaakt heeft.

Ballon van Rob Wiegers

Ballon van Rob Wiegers

Mijn motor staat inmiddels bij de importeur. Waarschijnlijk een kapotte lager. Komt allemaal goed.

Update 13 juni 2012: mijn motor had ik de volgende dag weggebracht en afgelopen zondag weer opgehaald. Meteen maar even groot onderhoud laten doen en alles wat twijfelachtig was is vervangen. Hij is weer helemaal in topconditie.

Groetjes,

Frank

The difference between men and boys is the size of their toys…

31 May 2012

30 mei 2012, een top-vlieg-avond
Ik moest kiezen tussen een zeilwedstrijd met mijn Laser of vliegen met mijn paramotor. Gekkenhuis eigenlijk, want wie heeft zo’n keuze.
De verwachting was, dat in de loop van de middag de wind iets aan zou trekken en vervolgens weer in zou zakken.
Pas om 16.30u de knoop doorgehakt: vliegen.
Snel mijn kit in de auto gedaan en op naar mijn vliegstek.
Rob was er al en vrij snel daarna kwam Menno ook. Bert kwam ook nog en dat maakte het team bijna kompleet. We waren er over eens, dat Tom er eigenlijk ook had moeten zijn.

Frappant was, dat er best een windje stond, eigenlijk een mooi zeilwindje om met licht weer te trainen. De wind ging echter snel liggen naar een optimale startwind. Hij draaide wel als een gek van zuid-west naar west, naar noordwest.

We hadden het plan gemaakt om de mooie vlucht van Eerste Pinksterdag nog een keertje over te doen. De wind stond eigenlijk ongunstig, we zouden immers met rugwind beginnen. Dat geeft altijd een dubbel gevoel. De wind zou echter verder afnemen. De heenweg zou dus meer meewind moeten geven als de terugweg tegenwind. Als die gelijk zou blijven, dan was er nog geen man over boord.
Afijn, de vlucht met zijn viertjes aangevangen. We hebben er een heerlijk vlucht van gemaakt en genoten van het uitzicht.
Op de terugweg bleek de wind verder geruimd en in kracht afgenomen te zijn. We hebben tussen de 1.15u en 1.45u gevlogen, de één stond wat eerder aan dek dan de ander.

Het weer was dusdanig perfect, dat we besloten nog even een kort vluchtje bij het veld te maken. Eigenlijk wil ik niet, dat we dicht bij het veld blijven hangen vanwege de mogelijke overlast, die dit kan veroorzaken.
Die is er niet, want niemand woont in de buurt van het veld. De mensen, die met de fiets langskomen stoppen juist om even te kijken.
Een mooi moment om de diverse landingstechnieken te beoefenen. We hebben allemaal een aantal touch ‘n go’s gemaakt. Het is niet alleen erg leuk om te doen, maar ook nog eens noodzakelijk om eens goed te trainen.
Daarbij vond ik, dat we ons deze luxe een keer moesten kunnen permitteren.
Zoals jullie weten (hoop ik) ben ik al meer dan twee jaar bezig om samen met de overheid tot een passende oplossing te komen voor de start- en landingsproblematiek voor snorvliegen. In mijn laatste email naar de secretaris van de Interprovinciale Contactgroep Luchthavens heb ik zelfs het woord “respectloos” gebruik n.a.v. een door hem geschreven concept. Op 12 april 2012 is er een overleg geweest, waarbij de kern was het opnieuw opstarten van het “experiment”. Na 30 sec was er consensus, dat dit experiment er niet kan komen. Dat wisten we in september 2011 al. Meer dan een half jaar verloren tijd. Om toch oplossingsgericht bezig te kunnen zijn werd een voorstel (van ons) van 3 dec 2010 besproken. De secretaris zag hier aanknopingspunten in. De inhoud van het concept sloeg kant nog wal en was puur respectloos naar het hele traject, dat we nu doorlopen hadden. Daarbij stonden er diverse fouten in. De definitieve versie laat nog steeds op zich wachten…..het is inmiddels 7 weken later!

Tsja, en dan is het gewoon even heerlijk om samen met goede snorvliegvrienden een avond lekker te vliegen op boven beschreven manier.
Mijn dochter zou zeggen:”Omdat het kan!”

Hieronder een korte video-trailer:

Groetjes,

Frank

Op een mooie Pinksterdag…

29 May 2012

27 mei 2012, waanzinnig mooi vliegweer
Snorvliegen, zoals snorvliegen bedoeld is.
Het was op Eerste Pinksterdag in de ochtend werkelijk waanzinnig mooi vliegweer.

Samen met Menno heb ik een hele mooie vlucht van een kleine anderhalf uur gemaakt richting Harderwijk langs de Randmeren.

Tijdens deze vlucht heb ik een aantal mooie foto’s en ook een video gemaakt.

Soms spreken beelden meer dan woorden….

Menno

Menno

Menno

Menno

Menno

Video van deze vlucht (maak hem schermgroot):

Groetjes,

Frank

Het voorjaar is begonnen

15 May 2012

Washington DC, 15 mei 2012, “klachten” over te weinig schrijven in mijn blog…haha.
Afgelopen week weer lekker gevlogen. Eerst op maandag met Tom.
Een vlucht van ongeveer 2 uur richting de Veluwe en vervolgens via Nijkerk, het Nijkerkernauw en de Flevopoler weer terug.
Prachtig weer en het werd alleen maar beter. We wilden wat foto’s onderweg gaan maken. In de volgende “Air Sports Mail”, circulaire van de KNVvL, komt een stukje over snorvliegen en en moest nog een cover foto gemaakword. Ik had al een mooie foto, maar daar zaten in principe rechten op. Die was door een luchtfotografiebedrijf gemaakt. Vandaar.

Hieronder een mooie foto van Tom

Tom

Op moederdag zou het prachtig weer worden. Maar ja, het is wel moederdag. Overal is een mouw aan te passen, dus ook aan moederdag!
Ik moest eerst even langs Vinkeveen om mijn zoon en twee andere zeilers weg te brengen voor zeilwedstrijden. Rob zou om 09.00u op de vliegstek zijn, beetje krap voor mij, maar haalbaar.
Na Vinkeveen weer terug naar huis om mijn vliegspullen op te halen en meteen weer door naar de stek. Even Rob geSMSt, dat ik een ETA van 09.07u had. Ik kwam om 09.06u aanrijden…

Even lekker bijbeppen met Rob, Menno en Jacco. Jacco kwam gewoon gezellig even langs. Frank (een andere Frank) kwam iets later aanrijden. Dolle boel dus.
Alles klaar gelegd en de lucht in. De wind was wel wat vlagerig en veranderde steeds van richting. Ik had een paar opzetjes nodig om uiteindelijk weg te komen. Nou, dat werd beloond, een fantastisch uitzicht. Ongelimiteerd zicht. Dat zie je maar weinig in Nederland zo.

Koers zuid richting de brug en Huizen.
Menno wilde liever niet te ver vliegen, dus ben ik met Frank en Rob verder gegaan.

Foto van Menno

Menno

De vlucht voortgezet via de heide bij Laren en richting de Loosdrechtse Plassen. Even bij de Vrijbuiter langs. Daar waren zeiltrainingen bezig en één van de instructeurs zou ik ‘s middags nog een Vinkeveen zien.
Ik wilde graag meteen even langs Vinkeveen vliegen. De Plassen liggen gedeeltelijk nog net buiten de CTR van Schiphol. Mijn radio doet het slecht, dus kon ik het de mannen niet goed uitleggen. Ik wist ook niet of ze voldoende brandstof bij zich hadden voor deze omweg. Better safe than sorry, dus terug naar de Stichtsekant. Na 1.45u stond ik weer aan dek. Heerlijk gevlogen. Op de terugweg hoorde we Tom ook nog over de radio.

Foto van Frank

Frank

Foto van Rob

Rob

Foto van de landing van Tom

Tom

‘s Middags heb ik nog een vlucht gemaakt. Het was wel erg thermisch geworden, maar dat wilde ik juist een keer ervaren. Daarbij wilde ik graag nog even langs Vinkeveen.
Langs de Flevokust was het nog erg rustig, maar toen ik eenmaal ten zuiden van de Hollandse Brug boven land kwam werd het echt thermisch. Op een gegeven moment had ik 4,5m stijgen. Menno had me voor deze vlucht nog wat extra informatie gegeven over thermiek. Hij heeft veel zweefgevlogen.
Hobbelend tussen 150 en 400m ben ik zo op en neer naar Vinkeveen gevlogen.
Het viel eigenlijk reuze mee. Het scherm gedroeg zich heel voorspelbaar. Geen inklappers of iets dergelijks.
Na 1.55u was ik weer geland. Inmiddels had ik het behoorlijk fris gekregen. Door de thermiek had ik nog veel brandstof over, maar besloot toch maar te landen. Aansluitend weer naar Vinkeveen waar me mij uiteraard gezien had. Nog even gescheckt of ik overlast veroorzaakt had. Eén van mijn zeilkennissen zei, dat hij er pas later achterkwam, dat ik een motor aan had staan….

Hieronder een korte video van mijn start, gefilmd door Frank met een iPhone.

Groetjes,

Frank

21 maart 2012, Vlucht 150

21 March 2012

21 maart 2012, de lente begonnen met een overland.
Gisteren al even contact gehad via WhatsApp met Tony en vanmorgen ging dat gewoon verder.
Ik moest om 06.00 beginnen in de simulator, een profcheck afnemen.
Om 07.45u kwam er een SMS van Tom binnen…

Wat doe ik hier in de sim, ik moet vliegen!
Maar ja, het werk gaat uiteraard wel voor. Snel op een rustig moment een berichtje teruggestuurd en me verder geconcentreerd op het afnemen van de profcheck.

Na mijn werkdag naar huis gereden en mijn kit ingepakt. Hups, meteen door naar mijn stek.
Daar aangekomen kwam Tom net landen en Tony een minuut of 10 later. Wat een timing.
Tom had al voorgesteld om een bezoekje te brengen aan Han in Loenen. Hij heeft daar een luchthavenregeling.
Mijn kit klaargezet en we waren zo met zijn drietjes in een rechte lijn opweg naar Han. Het was slechts 45min vliegen. Prachtig om weer eens een keer zo’n vluchtje te maken. Han stond uitgebreid te zwaaien. We maakten alledrie een “Navy” landing. Een term, die niemand zal begrijpen. Het is een grapje uit de Amerikaanse luchtmacht. Navy vliegers landen op vliegdekschepen en die zijn ten opzichte van normale landingsbanen erg kort. Van Navy vliegers werd gezegd, dat zij op een luchtmacht vliegbasis nooit in de lengte richting landen, maar in de breedte…
Nou, vanwege de windrichting moesten wij dat vandaag ook zo moeten doen. Het veld van Han is heel lang en t.o.v. de lengte vrij smal. Voor snorvliegen voldoet het gewoon aan de gestelde eisen hoor.

Na een klein uurtje lekker gebept en een colaatje gedronken te hebben keerden we weer terug naar de Stichtse Kant. Tom vloog in een rechte lijn en Tony en ik via een kleine omweg. De tank van Tom heeft een inhoud van 8 liter, die van Tony en mij is een stukkie groter. Vandaar.

De lente had niet beter kunnen beginnen. Ook leuk om te vermelden is, dat het Tony’s eerste overland was.
Rob kwam rond 17.30u ook nog even vliegen. Ik wilde nog wel even, maar de dag was eigenlijk al lang genoeg geweest. Morgen weer vroeg uit de veren.

Hopelijk wordt het een mooi vliegseizoen!

Groetjes,

Frank